CSS - Cascading Style Sheets (z ang. Kaskadowe Arkusze Stylów) - obecnie niezbędne przy projektowaniu stron internetowych, jest to specjalny język opracowany tylko w jednym celu: stworzenie możliwości bardziej elastycznego zarządzania sposobem formatowania (wyglądem) elementów znajdujących się w dokumentach elektronicznych.
CSS nie może zatem istnieć samodzielnie, gdyż jest ściśle powiązane z językiem opisu struktury dokumentów takim jak (X)HTML. CSS daje możliwość globalnego zarządzania formą prezentacji całej strony internetowej. Pomysł ten nie jest wcale nowy. Style formatujące są wbudowane od dawna w praktycznie każdy bardziej zaawansowany edytor tekstu. Posiada je np. MS Word i Open Office. Niestety część poleceń stylów nie jest interpretowana przez niektóre przeglądarki internetowe lub jest obsługiwana odmiennie. Dlatego zawsze należy sprawdzać efekty w praktyce - jeśli to możliwe, to najlepiej w kilku najbardziej popularnych przeglądarkach: Microsoft Internet Explorer, Netscape/Mozilla/Firefox (czyli przeglądarki oparte na silniku Gecko), Opera. Absolutnie nie trzeba się jednak obawiać stosowania CSS, ponieważ nie powodują one błędów w przeglądarkach, które ich nie obsługują. Nigdy nie zdarzy się tak, aby strona w ogóle nie została wyświetlona, ponieważ korzysta z CSS. Jeżeli przeglądarka nie obsługuje stylów, po prostu je pominie. Najważniejszym powodem wprowadzenia stylów było rozdzielenie struktury i prezentacji dokumentów. Język HTML wywodzi się od SGML (Standard Generalized Markup Language - Standardowy Uogólniony Język Oznaczania). SGML miał opisywać ogólną strukturę strony: nagłówek oraz ciało dokumentu, w którym mogły znajdować się akapity z tekstem, wykazy, tabele i inne elementy. SGML odpowiada tylko za wstawienie tych elementów, ale nie określa ich wyglądu. Jak łatwo się domyślić, szybko przestało to wystarczać - dlatego wprowadzono HTML. Zawarcie poleceń formatujących w samym HTML spowodowało jednak, że modyfikacja wyglądu elementów strony stała się bardzo żmudna (atrybuty i znaczniki które za to odpowiadają, są porozrzucane w różnych miejscach kodu, mieszając się ze strukturą dokumentu). Dzięki wprowadzeniu stylów CSS, wszystkie polecenia dotyczące formatowania można umieścić w jednym miejscu (tzw. arkuszu) i powiązać je z konkretnymi elementami, wstawionymi za pomocą czystego (X)HTML. Taka koncepcja sprawia, że modyfikacja wyglądu stron może przebiegać dużo sprawniej. Przed przystąpieniem do właściwej części kursu CSS mam jedną prośbę: o ile rozdziały opisujące własności stylów można czytać w zasadzie w dowolnej kolejności, a nawet pomijać wybrane, to zanim przejdziesz do tej części, na początku koniecznie zaznajom się z rozdziałem pt. Wstawianie stylów, a potem z rozdziałami opisującymi selektory (w tej kolejności). Jeśli pominiesz początkowe rozdziały lub zmienisz kolejność, możesz mieć poważne trudności ze zrozumieniem dalszej części kursu. Po co w ogóle stosować style CSS? Czy warto poświęcać czas na naukę poleceń, które w większości przypadków istnieją również bezpośrednio w składni HTML? Otóż ja uważam, że warto. Dlaczego? Najważniejsze zalety płynące ze stosowania stylów opiszę poniżej, a jeśli i to Cię nie przekona, radzę poszukać sobie bardziej przydatnego zajęcia (np. szydełkowanie z wykorzystaniem techniki haftu ozdobnego ;-) Podsumowując, obecnie projektowanie stron internetowych opiera się prawie w kazdym przypadku o wykorzystanie CSS, a czasy kiedy każd czcionka, tabela czy kolor były definiowane z osobna już minęły.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz